خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا تا دیکنیم امروز فردای قیامت راکه چشم خیرهبینان تنگ دید آغوش رحمت را
۲
زمین تا آسمان ایثار عام، آنگاه نومیدیبروبیم از در بازکرم اینگرد تهمت را
۳
به راه فرصت ازگرد خیال افکندهای دامیپریخوانی استکزغفلتکنی درشیشه ساعت را
۴
اگر علم و فنی داری، نیاز طاق نسیانکنکه رنگآمیزیات نقاش میسازد خجالت را
صفحهٔ ۱ از ۴