خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خار غفلت می‌نشانی در ریاض دل چرامی‌نمایی چشم حق بین را ره باطل چرا
۲
مرغ لاهوتی چه محبوس طبایع مانده‌ایشاهباز قدسی و بر جیفه‌ای مایل چرا
۳
بحرتوفان جوشی وپرواز شوخی موج‌تستمانده‌ای‌افسرده ولب‌خشک چون‌ساحل چرا
۴
چشم واکن‌گلخن ناسوت‌مأوای تونیستبرکف خاکستر افسرده بندی دل چرا
صفحهٔ ۱ از ۳