خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق اگر در جلوه آرد پرتو مقدور رااز گداز دل دهد روغن چراغ طور را
۲
عشق چون گرم طلب سازد سرِ پرشور راشعلهٔ افسرده پندارد چراغ طور را
۳
بینیازی بسکه مشتاق لقای عجز بودکرد خال روی دست خود سلیمان مور را
۴
از فلک بی ناله کام دل نمیآید به دستشهد خواهی آتشی زن خانهٔ زنبور را
صفحهٔ ۱ از ۴