خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر رامی‌کندچون موج‌گوهر بی‌زبان شمشیر را
۲
سرکشی وقف تواضع‌کن‌که برگردون هلالمی‌کندگاهی سپرگاهی‌کمان شمشیر را
۳
تا به خود جنبی سپر افکندهٔ خاکی و بسگو بیاویزد غرور از آسمان شمشیر را
۴
بسمل آهنگان، تسلیمت مهیا کرده‌اندجبههٔ شوقی‌که داند آستان شمشیر را
صفحهٔ ۱ از ۳