خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریک نفس آیینه‌کنی نقش قدم رابر خاک نشانی هوس ساغر جم را
۲
معنی نظران سبق هستی موهومبیرون شق خامه ندیدند رقم را
۳
بیهوده در اندیشهٔ هستی نگدازیتاگل نکنی راه صفا خیز عدم را
۴
آشفتگی آیینهٔ تجرید جنون کنپرچم‌گل شهرت اثریهاست علم را
صفحهٔ ۱ از ۳