خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال قرب غفلت دوری ازانس است محرم راتبسم‌های‌گندم چین دامن گشث آدم را
۲
حوادث‌کج سرشتان را نبخشد وضع همواریبود مشکل‌کشاکش ازکمان بیرون برد خم را
۳
ز جرأت قطع‌کن‌گر مرد میدانگاه تسلیمیکه تیغ اینجا برشها می‌شمارد ریزش دم را
۴
سراغ از هرچه‌گیری بی‌نشانی جلوه‌ها داردغبار وحشتی از بال عنقاگیر عالم را
صفحهٔ ۱ از ۳