خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ز شانه پریشان دماغ‌گیسو رامچین به چین غضب آستین ابرورا
۲
نگاه را مژه‌ات نیست مانع وحشتبه سبزه‌ای نتوان بست راه آهو را
۳
به کنه مطلب عشاق راه بردن نیستگل خیال تو بیرون نمی‌دهد بو را
۴
سری‌که نشئه‌پرست دماغ استغناستبه‌کیمیا ندهد خاک آن سرکو را
صفحهٔ ۱ از ۳