خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیینهٔ چندین تب و تاب است دل ماچون داغ جنون شعله‌نقاب است دل ما
۲
عمری‌ست که چون آینه در بزم خیالت حیرت‌نگهِ یک مژه خواب است دل ما
۳
ماییم و همین موج فریب نفسی چند سرچشمه مگویید، سراب است دل ما
۴
پیمانهٔ ما پر شود آن‌دم که ببالیم در بزمِ تو هم‌ظرفِ حباب است دل ما
صفحهٔ ۱ از ۳