خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم آبله هم چشم پر آب است دل ماپیمانهٔ صد رنگ شراب است دل ما
۲
غافل نتوان بود از این منتخب رازهشدار! که یک نقطه کتاب است دل ما
۳
باغی که بهارش همه سنگ است، دل اوستدشتی که غبارش همه آب است، دل ما
۴
ما خاک ز جا بردهٔ سیلاب جنونیمسرمایهٔ صد خانه‌خراب است دل ما
صفحهٔ ۱ از ۳