خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در این گلزار چون شبنم گذر داریم ماباده‌ای در جام عیش از چشم تر داریم ما
۲
سهل نبود در محیط دهر پاس اعتبارآبرویی چون گهر همراه سر داریم ما
۳
چون صدا هرچند در دام قفس وامانده‌ایماز شکست خاطر خود، بال‌وپر داریم ما
۴
کی به سیل گفتگو بنیاد ما گیرد خلل؟کوه تمکین، خانه‌ای از گوش کر داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۳