خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس‌که از ساز ضعیفی‌ها خبر داریم ماچنگ می‌گردیم اگر یک ناله برداریم ما
۲
عاشقان را صندل آسودگی دردسر است تا به سر، دردی نباشد، دردسر داریم ما
۳
از کمال ما چه می‌پرسی که چون آه حباب در خود آتش می‌زنیم از بس اثر داریم ما
۴
خاک گردیدیم و از ما آبرویی گل نکرد رنگ‌وبوی سبزه‌های پی‌سپر داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۳