خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پُر تشنه است حرص فضولی‌کمین ما یارب! عرق به خاک نریزد جبین ما
۲
آه از حلاوت سخن و خلق بی‌تمیز آتش به خانهٔ که زند انگبین ما؟
۳
عمری‌ست با خیال گروتاز پهلویم گردون به رخش موج گهر بست زین ما
۴
غیر از شکست چینی دل کاین زمان دمید مویی نداشت خامهٔ نقاش چین ما
صفحهٔ ۱ از ۳