خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌ریشه سوخت مزرع آه حزین مادرد دلی نکاشت قضا در زمین ما
۲
شهرت‌نوایی هوس نام، سرمه‌خوستچینی به مو رسید، ز نقش نگین ما
۳
گشتیم خاک و محو نگردید سرنوشتخط می‌کشد غبار هنوز از جبین ما
۴
فرصت کفیل سیر تأمل نمی‌شودآتش زده‌ست صفحهٔ نظم متین ما
صفحهٔ ۱ از ۳