خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مآل‌کار چه بیندکسی نظر به هوانمی‌توان خبر پاگرفت سر به هوا
۲
درتن چمن ز جنونکاری خیال مپرسبه خاک‌ریشه وگل می‌کند ثمر به هوا
۳
زمین مزرع‌ایجاد بس‌که تنگ فضاستنمونکاشته تخم شرر مگربه هوا
۴
به‌عافیتگه خاکسترم چو شعله سری‌ستمباد ذوق فضولی‌کند خبر به هوا
صفحهٔ ۱ از ۴