خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای موجزن بهار خیالت ز سینههاجوش پری نشسته برون ز آبگینهها
۲
جور تو پنبهکار گلستانِ داغ دل تیغت زبانده دهن زخم سینهها
۳
سودایی تو با گهر تاج خسروان جوید ز جوش آبلهٔ پا قرینهها
۴
از فضل و رحمت تو لب رشک میگزد بر ناخن شکسته کلید خزینهها
صفحهٔ ۱ از ۳