خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه دارد برق تیغت در گذشتن‌ها شتابرنگ نخجیر تو می‌گردد ز پهلوی‌کباب
۲
ناز اگر افسون نخواند مانع آن جلوه کیستدر بنای وهم غیر آتش زن و بر خود بتاب
۳
جام نرگس گرمی شبنم به شوخی آوردپیش چشمت نیست غیر از حلقهٔ چشم پرآب
۴
در مقامی کز تماشایت گدازد هستی‌امعرض خجلت دارد ایجاد عرق از آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۳