خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا از آن پای نگارین بوسهای کرد انتخابجام در موج شفق زد حلقهٔ چشم رکاب
۲
تا به بحر شوق چون گرداب دارم اضطرابنیست نقش خاتم من جز نگین پیچ و تاب
۳
از دهان بینشانت هیچ نتوان دم زدنسوختم زین معنی موهوم خاموش جواب
۴
جام گل را از می رنگت جگر چون لاله داغوز نگاهت شیشهٔ می را نفس چو شبنم آب
صفحهٔ ۱ از ۴