خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیام داشت به عنقا خط جبین حبابکه گرد نام نشسته است بر نگین حباب
۲
نفسشمار زمانیم تا نفس نزدنهمین شهور حباب و همین سنین حباب
۳
ز ششجهت مژه بندید و سیر خویش کنیدنگه کجاست به چشم خیالبینِ حباب
۴
ز عمر هرچه رود، آمدن نمیداندمخور فریب نفسهای واپسین حباب
صفحهٔ ۱ از ۳