خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌لطافت نیست از بس وحشت‌آهنگ است آبگر در راحت زند همچون گهر سنگ است آب
۲
فتنه‌توفان است عرض رنگ و بوی این چمندر طلسم خاک حیرانم چه نیرنگ است آب
۳
نشئهٔ روشندلی پر بی‌خمار افتاده استاز صفای طبع دایم شیشه در چنگ است آب
۴
چون گریبانگیر شد، یار موافق دشمن استگر بپیچد در گلو با تیغ یکرنگ است آب
صفحهٔ ۱ از ۳