خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خانه که صد بار در او مایده خوردیمبر گرد حوالی‌گه آن خانه بگردیم
۲
ماییم و حوالی‌گه آن خانه دولتما نعمت آن خانه فراموش نکردیم
۳
آن خانه مردی است و در او شیردلاننداز خانه مردی بگریزیم، چه مردیم؟
۴
آنجا همه مستی‌ست و برون جمله خمار استآنجا همه لطفیم و دگرجا همه دردیم
صفحهٔ ۱ از ۳