خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چوگوید آینه‌ام شکر خوش معاشی حیرتزجلوه باج‌گرفتم به بی‌تلاشی حیرت
۲
به مکتبی‌که ادب وانگاشت سر خط نازتنخواند جوهرآیینه جز حواشی حیرت
۳
هزار آینه طاووس می‌پرم به خیالتبهشت‌کرد جهان را چمن تراشی حیرت
۴
شبی در آینه، سیر شکوه حسن توکردمنمی‌رسم به‌خود اکنون ز دور باشی حیرت
صفحهٔ ۱ از ۲