خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسبت اشراف با دونان خطاستسر اگرگردید نتوانگفت پاست
۲
آه بیتاثیرما راکم مگیرهرکجا دودی است آتش در قفاست
۳
بیجفای چرخ دل را قدر نیستروسفیدیهای تخم از آسیاست
۴
تیرهبختی خال روی عاجزیستبر زمین گر سایه باشد خوش اداست
صفحهٔ ۱ از ۴