خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما و من شور گرفتاری هاستریشهٔ دانهٔ زنجیر صداست
۲
از گل و سبزه این باغ مپرسعالمی پا به گل و سر به هواست
۳
قید ما شاهد آزادی اوستطوق قمری همه دم سرونماست
۴
محرمان غنچهٔ باغ ادب اندچشم واکردن ما ترک حیاست
صفحهٔ ۱ از ۴