خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشکن قدح باده که امروز چنانیمکز توبه شکستن سر توبه شکنانیم
۲
گر باده فنا گشت فنا باده ما بسما نیک بدانیم گر این رنگ ندانیم
۳
باده ز فنا دارد آن چیز که داردگر باده بمانیم از آن چیز نمانیم
۴
از چیزی خود بگذر ای چیز به ناچیزکاین چیز نه پرده‌ست نه ما پرده درانیم
صفحهٔ ۱ از ۴