خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیره‌بختی چون هجوم آرد سخن مهر لب استسرمهٔ لاف جهان‌گل‌کردن دود شب است
۲
احتیاج ما سماجت پیشهٔ اظهار نیستآنچه ماگم‌کرده‌ایم از عرض مطلب، مطلب است
۳
تا چکیدن اشک را باید به مژگان ساختنچون روان شد درس طفل ما برون مکتب است
۴
من‌کی‌ام تا در طلب چون موج بربندم‌کمریک نفس جانی‌که دارم چون حبابم برلب است
صفحهٔ ۱ از ۴