خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه سودای توام سرتا به پا زنجیر پاستموی‌سر چون‌دود شمعم‌جمع‌با زنجیر پاست
۲
اشکم و بر انتظار جلوه‌ای پیچیده‌امیاد آن‌گل شبنم شوق‌مرا زنجیرپاست
۳
همتی ای ناله تا دام تعلق بگسلیمیعنی از خود می‌رویم و رهنما زنجیر پاست
۴
عالم تسخیر الفت هم تماشاکردنی‌ستجلوه‌اش را حلقه‌های چشم ما زنجیر پاست
صفحهٔ ۱ از ۴