خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون حبابم الفت وهم بقا زنجیرپاستخانه بر دوش طبیعت را هوا زنجیر پاست
۲
درگرفتاریست عیش دل‌که مجنون تو رامطرب ساز طرب‌کم نیست تا زنجیر پاست
۳
چون‌کنم جولان به‌کام دل‌که با چندین طلباز ضعیفیها چواشکم نقش پا زنجیرپاست
۴
طاقتی‌کو تاکسی سر منزلی آرد به دستهرکجا رفتیم سعی نارسا زنجیرپاست
صفحهٔ ۱ از ۴