خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت استموج و حباب چشمهٔ آیینه حیرت است
۲
ما را که بستن مژه باشد دلیل هوشچشم‌گشاده آینهٔ خواب غفلت است
۳
این است اگر حقیقت اسباب اعتبارنگذشتنت ز هستی موهوم همت است
۴
زین عبرتی که زندگیش نام کرده‌اندتا سر به زیر خاک ندزدی خجالت است
صفحهٔ ۱ از ۳