خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بروت تافتنت‌گربه شانی هوس استبه ریش مرد شدن بزگمانی هوس است
۲
به حرف و صوت پلنگی نیاید از روباهفسون غرشت افسانه‌خوانی هوس است
۳
ز آدمی چه معاش است هم‌جوالی خرستلاش صوف ونمد زندگانی هوس است
۴
به وهم وانگذارد خرد زمام حواسرمه به‌گرگ سپردن شبانی هوس است
صفحهٔ ۱ از ۳