خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۴۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر خط درس‌کمالت منتخب دانی بس استازکتاب ما و من سطر عدم‌خوانی بس است
۲
چند باید چیدن ای غافل بساط اعتباراز متاع‌کار و بارت آنچه نتوانی بس است
۳
تا درین محفل چراغ عافیت روشن کنیپردهٔ فانوس رازت چشم قربانی بس است
۴
ناتوان از خجلت اظهار هستی آب شداز لباس نیستی یک اشک عریانی بس است
صفحهٔ ۱ از ۳