خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بس قماش دامن دلدار نازک استدستم ز کار اگر نرود کار نازک است
۲
از طوف گلشنت ادبم منع می‌کندکیفیت درشتی این خار نازک است
۳
تا دم زنی چو آینه گردانده است رنگاین کارگاه جلوه چه مقدار نازک است
۴
عرض وفا مباد وبال دگر شودای ناله عبرتی که دل یار نازک است
صفحهٔ ۱ از ۳