خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ندامت‌گل مقصود به بر نزدیک استدامنی هست به دستی‌که به سر نزدیک است
۲
دوری منزل مقصود ز خودبینی‌هاستاگر از خویش‌کنی قطع نظر نزدیک است
۳
رهبرکام تو پاس نفس است ای غواصسر این رشته نگهدارگهر نزدیک است
۴
ای هوس آنهمه مغرور اقامت نشوینسبت سنگ‌هم اینجا به‌شرر نزدیک است
صفحهٔ ۱ از ۳