خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل استدر بهار رنگ هر جا چشم واگردد گل است
۲
گر تأمل زین چمن رمز خموشان واکشددر نمکدان لب هر غنچه، شور بلبل است
۳
می‌توان در تخم دیدن شاخ و برگ نخل راجزو چون کامل شود آیینهٔ حسن‌کل است
۴
دسترنج هر کس از پهلوی کوشش‌های اوستریشهٔ تاک از دویدن چون عرق آرد مل است
صفحهٔ ۱ از ۳