خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنده‌صبحی‌ست‌که در بندگریبان‌گل استعیش موجی‌ست‌که سرگشتهٔ توفان‌گل است
۲
غنچه را بوی دل‌افزا سخن زیرلبی‌ستخلق خوش ابجد طفلان دبستان‌گل است
۳
محو رنگینی گلزار تماشای تواماز نگه تا مژه‌ام عرض خیابان گل است
۴
بسکه صد رنگ جنون زنده شد ازبوی بهاردم عیسی خجل از جنبش دامان‌گل است
صفحهٔ ۱ از ۳