خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه بیقدری دلیل دستگاه عالم استچون پر طاووس یک‌عالم نگین‌بی‌خاتم است
۲
هر دو عالم در غبار وهم توفان می‌کندازگهرتا بحر هرجا واشکافی بی‌نم است
۳
گر حیا ورزد هوس آیینه‌دار آبروستچون‌هوا از هرزه‌گردی منفعل‌شد شبنم است
۴
پیش ازآفت منت تدبیرآبم می‌کندخون زخمم را چکیدن انفعال مرهم است
صفحهٔ ۱ از ۳