خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوق‌دیدارم و در چشم‌کسان راه من استهرکجاگرد نگاهی‌ست‌کمینگاه من است
۲
داغ تأثیر وفایم که به آن افسردنجگر بی‌اثری سوختهٔ آه من است
۳
عجز رنگم به فلک ناز همایی داردکهکشان سایهٔ اقبال پر کاه من است
۴
حیرتم آبله‌پا کرد که چون موج‌گهرهر ط‌رف گام نهد دل به سر راه من است
صفحهٔ ۱ از ۳