خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خامش نفسم شوخی آهنگ من این استسر جوش بهار ادبم رنگ من این است
۲
عمری‌ست گرفتار خم پیکر عجزمتا بال وپرنغمه شوم چنگ من این است
۳
بیتاب هواسنجی عمرم چه توان‌کردمیزان خیال نفسم سنگ من این است
۴
خمیازه‌ام آرایش پیمانهٔ هستی‌ستچون صبح خمارم مشکن رنگ من این است
صفحهٔ ۱ از ۳