خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن جنگجو به ظاهر گرپشت داده استپنهان دری ز فتح نمایان‌گشاده است
۲
از بسکه سعی همت مردان فروتنی‌ستپشت سپه قوی به سوار پیاده است
۳
محو قفاست آینه‌پردازی صفااز ریش‌دار هیچ مپرسید ساده است
۴
طفلی چه ممکن است رود ازمزاج شیخهرچند مو سفیدکند پیرزاده است
صفحهٔ ۱ از ۴