خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به یاد جلوه‌ای طاقت به غارت داده استخانهٔ آیینه‌ام از تاب عکس افتاده است
۲
الفت آرام، چون سد ره آزاده استپای‌خواب‌آلودهٔ دامان‌صحرا جاده است
۳
تهمت‌آلود تک وپوی هوسها نیستمهمچوگوهر طفل‌اشک من تحیرزاده است
۴
پیری از اسباب هشی می‌دهد زیب دگرجوهر آیینهٔ مهتاب موج باده است
صفحهٔ ۱ از ۴