خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفای آب به یاد غبار راه کسی استحباب دیدهٔ قربانی نگا‌ه کسی است
۲
کنون سفیدی چشم گهر یقینم شدکز انتظارکف بحر دستگاه کسی است
۳
بهار ناز ز جیب نیاز می‌بالدشکست موج همان سایهٔ کلا‌ه کسی است
۴
زهی محیط ترحم که موج گفتارشگهی نوید عطا، گاه عذرخواه کسی است
صفحهٔ ۱ از ۲