خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابستچون تیغ ز سر درگذرد عالم آبست
۲
عاشق به چه امید زند فال تماشادر عالم نیرنگ توتا جلوه نقابست
۳
یک غنچهٔ بیدار ندارد چمن دهرشاخ‌گل این باغ سراسر رگ خوابست
۴
ما غرقهٔ توفان خیالیم وگرنهاین بحر تنک‌مایه‌تر از موج سرابست
صفحهٔ ۱ از ۴