خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا یاری که در تو ناپدیدمتو را شکل عجب در خواب دیدم
۲
چو خاتونان مصر از عشق یوسفترنج و دست بیخود می بریدم
۳
کجا آن مه کجا آن چشم دوشینکجا آن گوش کانها می شنیدم
۴
نه تو پیدا نه من پیدا نه آن دمنه آن دندان که لب را می گزیدم
صفحهٔ ۱ از ۲