خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۲۰
باب اول در سیرت پادشاهان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غافلی را شنیدم که خانهٔ رعیت خراب کردی تا خزانهٔ سلطان آباد کند؛ بی‌خبر از قول حکیمان که گفته‌اند: هرکه خدای را -عَزَّوَجَلَّ- بیازارد تا دلِ خلقی به دست آرد خداوند، تعالیٰ، همان خلق را بر او گمارد تا دَمار از روزگارش برآرد.
۲
آتشِ سوزان نکند با سپند آنچه کند دودِ دلِ دردمند
۳
سَرجملهٔ حیوانات گویند که شیر است و اَذَلِّ جانوران خر. و به‌اتّفاقْ خرِ باربر بِهْ که شیرِ مردم‌دَر.
۴
مسکین‌خر اگر چه بی‌تمیز است چون بار همی‌بَرَد عزیز است
صفحهٔ ۱ از ۳