خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سفر کردم به هر شهری دویدمچو شهر عشق من شهری ندیدم
۲
ندانستم ز اول قدر آن شهرز نادانی بسی غربت کشیدم
۳
رها کردم چنان شکرستانیچو حیوان هر گیاهی می چریدم
۴
پیاز و گندنا چون قوم موسیچرا بر من و سلوی برگزیدم
صفحهٔ ۱ از ۴