خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای آنک بردی تو قرارمدرآ چون تنگ شکر در کنارم
۲
دل سنگین خود را بر دلم نهنمی‌بینی که از غم سنگسارم
۳
بیا نزدیک و بر رویم نظر کننشانی‌ها نگر کز عشق دارم
۴
بسوزم پرده هفت آسمان رااگر از سوز دل دودی برآرم
صفحهٔ ۱ از ۲