خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خداوندا مده آن یار را غممبادا قامت آن سرو را خم
۲
تو می دانی که جان باغ ما اوستمبادا سرو جان از باغ ما کم
۳
همیشه تازه و سرسبز دارشبر او افشان کرامت‌ها دمادم
۴
معظم دارش اندر دین و دنیابه حق حرمت اسمای اعظم
صفحهٔ ۱ از ۳