خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۲۰
باب سوم در فضیلت قناعت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود.
۲
یکی از پادشاهان گفتش: همی‌نمایند که مالِ بی‌کران داری و ما را مهمّی هست، اگر به برخی از آن دست‌گیری کنی چون ارتفاع رسد وفا کرده شود و شُکر گفته.
۳
گفت: ای خداوندِ روی زمین! لایقِ قَدرِ بزرگوارِ پادشاه نباشد دستِ همّت به مالِ چون من گدایی آلوده کردن که جو جو به گدایی فراهم آورده‌ام.
۴
گفت: غم نیست که به کافر می‌دهم، اَلْخَبیثاتُ لِلْخَبیثین.
صفحهٔ ۱ از ۳