خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگردان روی خود ای دیده رویمبه من بنگر که تا از تو برویم
۲
سبوی جسمم از چشمه‌ات پرآب استمکن ای سنگ دل مشکن سبویم
۳
تو جویایی و من جویانتر از توکه داند تو چه جویی من چه جویم
۴
همین دانم که از بوی گل تومثال گل قبا در خون بشویم
صفحهٔ ۱ از ۲