خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قابل نخل ما بر دگرستگردن شمع را سر دگرست
۲
سر به گردون فرو نمی‌آربماین هواهای منظر دگرست
۳
کشت اقبال معصیتها سبزابر ما، دامن‌تر دگرست
۴
از دم واپسین خبر جستمگفت این دور ساغر دگرست
صفحهٔ ۱ از ۳