خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفحهٔ دل بیخط زخم تو فرد باطلستآبرو آیینهٔ ما را ز جوهر حاصلست
۲
گر همه حرف حق است آندمکهگفتی باطلستهرچه بیرون آمد از لب، خارج آهنگ دلست
۳
نیست از دست تو بیرون اختیار صید ماپنجهٔ رنگین چوگل تا غنچه میسازی دلست
۴
در ره تسلیم، پر بیخانمان افتادهایمبر سر ما سایهایگر هست، دست قاتلست
صفحهٔ ۱ از ۴